გიგა მიქაბერიძე-სხვა პოეტი ვერ მოგიძღვნის
ძველია მაგრამ ჩემი ერთერთი ყველაზე საყვარელი ქართული სიმღერაა
მე მოვდიოდი
მე მოვდიოდი ძალიან დიდხანს,
და ამ მოსვლაში ვუცდიდი ჩემს რიგს,
მსურდა თუ არა არავინ მკითხა,
მეც დავმორჩილდი ბუნების წესრიგს. Read the rest of this entry
დარკვეთის მთვარე
ერთი სიცოცხლე ორად გაიყო, თავისთვის მოწყდა და განეშორა
რაღაც ამ ფოთლის მსგავსი ორად განკვეთილი ერთარსება…
მე უშენობით სასოწარკვეთილს,
შავად მერტყმოდა ღამე დარკვეთის,
მწყდებოდი მსურდა ხელი მომევლო,
მე დაქცეული მოდი ნახე ვარ
სად მიგწვდებოდი მიუწვდომელო. Read the rest of this entry
აპათეა
ღმერთო, მაპატიე აპათია,
რაც კი მაბადია – მაპატიე…
ერთსაც ვერ ვასრულებ შენაპირებს,
ნეტავ მოვაგნებდე შენს ნაპირებს.
თორემ უშენობა უმზეოა,
არ ვიცი ვისავით უმწეო ვარ…
ქვიშაზე ნაწერივით წავიშლები,
უშენოდ სიზმარშიც არ გავიშვები
მე მივატოვე მზის შენობა,
ჩემიც აღარ მახსოვს მნიშვნელობა
იქნებ გამახსენო? გამახსენე
ყველაფერი თავიდან ამიხსენი
შენი სამი ცალი სამოსელი,
ღმერთო ფარდებივით ჩამოხსენი.
იქნებ მომაშორო ეს ნიღაბი…
უფალო მე კი არა – შენ იყავი…
